2231 |
Burcht Tyrins |
![]() |
De citadel Tyrins met woonpaleis van het megarontype dateert vermoedelijk uit de 14e eeuw v.Chr., al tonen archeologische sporen aan dat de heuvel al veel vroeger bewoond was en al vóór ca. 2000 v.Chr. een rol heeft gespeeld. Tiryns was een van de belangrijkste politieke centra van de Myceense periode. | |||
![]() |
14e eeuw | ||
![]() |
|||
![]() |
? - 1348 | ||
![]() |
1348-1311 | ||
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() Proitos, de mythische koning van Tiryns, was de zoon van Als banneling zocht de held Bellerophon toevlucht bij Proitos. Zijn vrouw Anteia, ook wel Stheneboia genaamd, werd verliefd op de held. Toen hij niet op haar avances in wilde gaan, beschuldigde zij hem ervan dat hij geprobeerd had haar te verkrachten. Omdat Proitos het gastrecht niet durfde te schenden door zijn gast te vermoorden, stuurde hij Bellerophon naar zijn schoonvader, koning Iobates van Lycië, met een verzegelde brief, waarin hij Iobates vroeg Bellerophon te doden omdat hij zijn dochter had aangerand. Vóór Iobates het zegel verbrak, vierde hij negen dagen lang feest met Bellerophon. Toen hij eindelijk de brief gelezen had, durfde hij zijn gast evenmin te vermoorden en gaf hem in plaats daarvan opdrachten, waarvan hij verwachtte dat zelfs de held Bellerophon ze niet zou kunnen overleven. Proitos had drie dochters, die door de godin Hera met waanzin werden geslagen, omdat zij haar schoonheid geminacht hadden (of volgens anderen goud uit haar tempel geroofd hadden). Later was de arts en ziener Melampus bereid twee van hen te genezen (de derde was inmiddels al gestorven!), in ruil voor één derde deel van Proitos' koninkrijk. Eenmaal genezen werden de beide meisjes aan Melampus en zijn broer Bias uitgehuwelijkt. Volgens weer een andere versie was niet Hera, maar Dionysos de godheid die zich geminacht voelde, omdat Proitos' dochters weigerden diens eredienst te erkennen. Akrisios’ kleinzoon Perseus zou later zijn grootvader wreken en veranderde Proitos in een steenblok door hem in de ogen van het afgehakte Medusa-hoofd te laten kijken.
Megapenthes de zoon van Proitos verruilde het koningschap over Tyrins met Perseus. Megapenthes werd koning van Argos.
Perseus versloeg in 1381 v. Chr. Dionysus. Het jaar daarop ondernam Perseus een expeditie naar Kreta, waar hij het laatste Minoïsche paleis Knossos verwoestte (
Na de dood van Perseus werd Amphitryon, de zoon van Alcaeus wierp zich na de dood van zijn vader op als rechtmatige opvolger en maakte zich meester van de troon toen Amphitryon strijd leverde tegen zijn broer Mestor, die hij uit Argolis had verdreven en zich gevestigd had op de eilanden van de Taphiërs, tegenover de westkust van Griekenland, ter hoogte van Akarnania. Aan het hoofd van een leger keerde Mestor terug naar Argolis om de troon op te eisen. In de strijd die volgde sneuvelden zeven van de acht zonen van Elektryon. Amphitryon wilde trouwen met zijn nicht Alkmene, maar Alkmene en haar vader stelden als huwelijksvoorwaarde dat Amphitryon eerst te strijde zou trekken tegen de Taphiërs dei Alkmenes broers hadden gedood. Niet eerder dan dat de zeven broers gewroken waren, zou Ampitryon zijn vrouw mogen aanraken. Tijdens de afwezigheid van Amphitryon was het oog van Zeus gevallen op de mooie Alkmene. De oppergod bedacht een heel bijzondere truc om de vrouw te veroveren. Hij trad haar tegemoet in de gedaante van haar echtgenoot en deelde zodoende het bed met haar. Alkmene was zich niet in het minst van enig kwaad bewust. Haar goddelijke minnaar bracht de zon en de maan tot stilstand, drie dagen lang. Alzo verwekte Zeus bij Amphitryons vrouw, tijdens een huwelijksnacht die drie etmalen duurde, een zoon: Herakles. Toen de ware Amphitryon, amper één dag later, thuiskwam, verwonderde hij zich over de koele wijze waarop hij door zijn jonge vrouw ontvangen werd. Deze laatste daarentegen verwonderde zich over de vurigheid die haar man tentoon spreidde, na de lange en hartstochtelijke nacht. Die dag verwekte Amphitryon bij haar nog een tweede zoon. Negen maanden later zou Alkmene twee kinderen ter wereld brengen: Herakles, zoon van Zeus, en Iphikles, zoon van Amphitryon. Nadat Amphitryon bij een ongeluk koning![]() |
De invallende Doriërs verwoestten de burcht rond 1100 v.Chr. Nog lange tijd daarna bleef Tiryns als zelfstandige vestingstad bestaan, tot zij in 468 v.Chr. door het naburige Argos werd verwoest. Sindsdien is de burcht nooit meer opnieuw bewoond. |
![]() |
![]()
|
De opgravingen (onder meer door Heinrich Schliemann, Wilhelm Dörpfeld) hadden plaats van 1884 tot 1929 en opnieuw sinds 1965; bij de laatste werden een beveiligde toegangen naar onderaardse waterreserves ontdekt, alsook andere vondsten die wijzen op een bedreiging van buitenaf aan het einde van de 13e eeuw v.Chr.
Links: ruïnes van de Myceense stad Tyrins. rechts: plattegrond van de burcht Tyrins. |
|
![]() |
Gemaakt: 25-01-11; laatst bijgewerkt: 02-02-11 |