4062

Byzantijnse Rijk (491 - 527)

Byzantijnse rijk (474 - 491)

Wanneer het Byzantijnse Rijk werkelijk de weg is ingeslagen van een eigen bestaan, is omstreden: de stichting van Constantinopel (330) leverde wel een hoofdstad op, maar zij hield slechts een verplaatsing van het effectieve politieke centrum van het Romeinse Rijk in van Rome naar Byzantium, terwijl Theodosius' rijksverdeling van 395 alleen een administratieve tweedeling betekende. De laatste vorsten uit de Leonijnse periode (457–518) voerden het Byzantijnse Rijk, dat intussen wel aan de barbaarse volksverhuizingen was ontkomen, maar krachtig werd geschokt door verscheidene ketterse bewegingen, reeds weg van Rome, toen zij de middelpuntvliedende tendenties van Egypte en Syrië poogden te ondervangen door een monofysitisch-gezind beleid. 

Anastasius l (491 - 518)

In 491 werd Anastasius l dankzij het huwelijk  met Zeno's weduwe, keizer van het Byzantijnse Rijk Hij versterkte met enig succes de oostgrens tegen Perzië en de Donaugrens tegen de Bulgaren en Slaven.

Omstreeks 500 omvatte het Oost-Romeinse Rijk buiten het Balkanschiereiland nog Klein-Azië, Cyprus, Syrië (Syria), Egypte (Aegyptus), Palestina en Cyrenaica aan de noordkust van Afrika. De administratie bleef overal op Romeinse leest geschoeid en de officiële taal was het Latijn.

 

In 502 brak er oorlog uit tussen met het Perzische Rijk. Hieraan kwam in 505 een eind. In 512 liet Anastasius een muur bouwen aan de westkant van Constantinopel om deze stad te beschermen tegen invasies van Hunnen, Slaven en Bulgaren.

Justinus l (518-527)

Justinus l was de stichter van de Justiniaanse dynastie die 84 jaar over Byzantium zou heersen (518-602). Als beroepssoldaat was hij opgeklommen tot commandant van de paleiswacht. In 518 werd hij door de Senaat op de troon gebracht. Hij streefde niet zonder succes naar herstel van de algemene orde binnen het rijk van de tucht in het leger. Tegenover Perzië verstevigde hij de Byzantijnse invloed in de buffergebieden Lazica en Iberia. Als orthodox gelovige maakte hij een einde aan het monofysitische bewind van zijn voorgangers Zeno en Anastasius l. Hierdoor werd de geloofseenheid, die door Zeno's edict in 482 was verbroken, hersteld (519). 

In 521 kwamen 5000 mensen om bij een zware aardbeving in Antiochië (Antakyra). In 525 werd de stad opnieuw getroffen. Ditmaal vielen er 250.000 slachtoffers doordat de stad op dat moment bezocht werd door duizenden pelgrims. Daar hij zelf geen kinderen had, liet hij zich bijstaan door zijn neef Justinianus, die hij in 527 tot medekeizer verhief.

  Byzantijnse Rijk (527 - 565)

laatst bijgewerkt: 24-05-02

colofon