5782 | Het rijk der Abbasieden (750 - 786) |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
In 750 werd de Omayaden hun macht ontnomen door de familie Abbasid. Hun regering luidde een gouden eeuw van Islamitische beschaving in. De dynastie der Abbasieden, zouden tot 1258 vanuit Bagdad hun enorme rijk besturen. Aan het hoofd van het rijk stond een kalief en hij was zowel de wereldlijk als religieus leider. |
Tegen die tijd was Iran niet alleen het bureaucratisch centrum van het imperium, maar alle takken van de overheid werden er gevestigd. De overheersing van Perzen op allerlei beleidsterreinen leidde tot de verspreiding en het tot bloei komen van de Perzische cultuur in heel de Arabische wereld. De wetenschap (waaronder wiskunde en geneeskunde) kreeg een belangrijke impuls. Het kalifaat van al-Ma'mun, wiens moeder een Iraniër was, verplaatste zijn hoofdstad van Arabisch land in Merv naar oostelijk Perzië. Hij was degene die later in Bagdad het Huis der Wijsheid (?) oprichtte, dat op de Perzische Jondishapour was gebaseerd.
De eerste kalief van de nieuwe dynastie der Abassiden was Abu-Abbas al-Saffah was verwant aan de profeet Mohammed via een overgrootvader en een oom van Mohammed. In 749-750 leidde Abu-Abbas al-Saffah een opstand van sjiieten, Karidjieten, en de inwoners van Khorasan. De opstand had succes en in de slag bij de Zab werd de dynastie van de Omayaden omvergeworpen. In Koefa vestigde al-Saffah zijn hoofdstad. |
Kaliefen 750 - 932 (Bagdad) | Kaliefen 932 - 1258 (Bagdad) | ||
Al-Qahir | 932 - 934 | |||
![]() |
750 - 754 | Ar-Radi | 934 - 940 | |
![]() |
754 - 775 | Al-Muttaqi | 940 - 944 | |
Al-Mahdi | 775 - 785 | Al-Mustakfi | 944 - 946 | |
Al-Hadi | 785 - 786 | Al-Muti | 946 - 974 | |
![]() |
786 - 809 | At-Ta'i | 974 - 991 | |
![]() |
809 - 813 | Al-Qadir | 991 - 1031 | |
![]() |
813 - 833 | Al-Qa'im | 1031 - 1075 | |
Al-Mu'tasim | 833 - 842 | Al-Muqtadi | 1075 - 1094 | |
Al-Wathiq | 842 - 847 | Al-Mustazhir | 1094 - 1118 | |
![]() |
847 - 861 | Al-Mustarshid | 1118 - 1135 | |
Al-Muntasir | 861 - 862 | Ar-Rashid | 1135 - 1136 | |
Al-Musta'in | 862 - 866 | Al-Muqtafi | 1136 - 1160 | |
Al-Mu'tazz | 866 - 869 | Al-Mustanjid | 1160 - 1170 | |
Al-Muhtadi | 869 - 870 | Al-Mustadi | 1170 - 1180 | |
Al-Mu'tamid | 870 - 892 | An-Nasir | 1180 - 1225 | |
Al-Mu'tadid | 892 - 902 | Az-Zahir | 1225 - 1226 | |
Al-Muktafi | 902 - 908 | Al-Mustansir | 1226 - 1242 | |
Al-Muqtadir | 908 - 932 | Al-Musta'sim | 1242 - 1258 |
Om te verhinderen dat de dynastie van de Omayaden zou terugkeren, liet Abu-Abbas al-Saffah alle overblijvende leden van de familie opsporen en executeren. Een aantal van hen kon evenwel ontsnappen en vluchtte naar Spanje, waar de Omayadische dynastie verder bleef bestaan. In de jaren dat hij kalief was, trachtte Aboe-Abbas voornamelijk het kalifaat te consolideren. Mensen van andere religies konden ook hoge functies verwerven tijdens zijn bestuur en scholing werd aangemoedigd en bevorderd. Het leger werd hervormd en niet-moslims werden erin toegelaten, wat niet het geval was geweest onder de Omayaden.
Aboe al-Abbas' broer en opvolger Mesopotamië was intussen het kerngebied van het Islamitische rijk geworden. In het westen maakten Spanje en Noordwest-Afrika er eigenlijk geen deel meer van uit. In het oosten was er een toenemende invloed van in Perzië binnendringende Seldjoeken. In het noorden bleef de grens tegen Byzantium zonder belangrijke wijzigingen bestaan. |
![]() |
Gemaakt: 28-09-05; laatst bijgewerkt: 31-10-07 |