1882 | Bolivia |
![]() |
![]() |
De eerste bewoners van Bolivia waren tienduizenden jaren geleden van Azië via de Beringstraat naar Zuid-Amerika getrokken. Ook wordt aangenomen dat volkeren vanuit Oceanië met vlotten en boten het vasteland van het Amerikaanse continent hebben bereikt (![]() De eerste sporen van menselijk leven dateren van 13.000 voor Christus, die een zwervend bestaan leidden en van de jacht leefden. Rond 6000 voor Christus ging de inlandse bevolking, waaronder de Uru´s, over op veelteelt en ze verbouwden gewassen op het land. De periode tot 3000 voor Christus wordt de prekeramische periode genoemd. Er werden vruchtbaarheidsbeeldjes gemaakt, die met de overledenen in het graf werden bedraven. In de keramische periode, van 3000 voor Christus tot 1500, werden veel potten, pannen en kommen gefabriceerd, die waren beschilderd met symbolen die iets vertelden over de levenswijze van de vroegere culturen. |
![]() |
Tiwanaku-cultuur Eén van de belangrijkste culturen in vroegere tijden was de Tiwanaku-cultuur, die rond 1600 voor Christus zijn oorsprong had. De cultuur, die vernoemd werd naar de stad aan de zuidoever van het Titicaca-meer, strekte zich uit van centraal Peru tot in het noorden van Argentinië. Naast de Tiwanaku-cultuur waren er nog kleinere volkeren, zoals de Chiripa en de Wankarani. Rond de twaalfde eeuw verdween de Tiwanaku-cultuur vrij plotseling, vermoedelijk door grote overstromingen of langdurige droogte. Inca's |
![]() |
Spaanse overheersing De Spaanse overheersing in Bolivia begon in het begin van de zestiende eeuw, toen de Spaanse veroveraar Francisco Pizarro met een klein leger van 200 soldaten voet aan wal zette in Peru. Het was het begin van een periode waarin duizenden Indianen stierven door de moordlustige Spanjaarden die ook ziekten met zich meebrachten, zoals pokken en mazelen. Bolivia werd in die tijd Opper-Peru genoemd. Het land werd in sneltempo door de Europeaanse machthebbers leeggeplunderd. Goud en zilver werd uit de mijnen gehaald bij Potosí, een stad die door haar rijkdommen uitgroeide tot één van de grootste steden van Zuid-Amerika. Lange tijd leverde Zuid-Amerika 75 procent van de totale wereldproductie aan zilver. Ook werden de onderdrukte Indianen noodgedwongen tot het Christendom bekeerd. |
In de achttiende eeuw kwamen de Indianen steeds vaker in opstand tegen de Spanjaarden, onder leiding van Tupac Katari en Tupac Amaru. Deze vormen van verzet werden hardhandig en bloederig de kop ingedrukt. De inval van Napoleon in Spanje luidde echter het begin van het einde in van de Spaanse overheersing in Zuid-Amerika en daarmee ook Bolivia. Spanje verplaatste haar inspanningen van het Zuid-Amerikaanse land naar Europa om zich te verdedigen tegen de Franse aanvallen. Het verzwakte de positie in Zuid-Amerika.
De Boliviaanse vrijheidsstrijder Simon Bolívar leidde vanaf 1810 een groot leger, dat na een bloedige oorlog het land deel voor deel van haar bezetter bevrijdde. Door het succes sloten zich andere vijrheidsgroeperingen bij hem aan, waaronder Eustaquio Méndez, die in het zuiden voor onafhankelijkheid streed. Na de slag bij Tumusla, in april 1825, werd de onafhankelijkheid uitgeroepen en ontstond het huidige Bolivia. Bolivar en José de Sucre, één van de maarschalken die aan de zijde van Bolívar stond tijdens de vrijheidsoorlog, werden de eerste presidenten van het land. |
![]() |
Na de onafhankelijkheid raakte Bolivia de helft van haar grond kwijt aan naburige landen. Tijdens de salpeter-oorlog met Chili raakte Bolivia een belangrijk stuk land kwijt - het departement Llitoral - dat strategisch grote waarde had, want het was het enige stuk land dat aan de zee grensde. Chili was de oorlog begonnen vanwege de grote voorraden salpeter in dit gebied. Brazilië pikte rond 1900 grote delen van het departement Acre in het noorden van het land in van Bolivia, omdat er veel rubber te vinden was. Tussen 1928 en 1935 raakte Bolivia in conflict met Paraguay, waarin meer dan 50.000 Bolivianen sneuvelden. De Paraguayanen dachten dat er grote olievoorraden in de veroverde grond in Gran Chaco zat, maar dat bleek naderhand niet zo te zijn. Militaire en burgerregeringen wisselden elkaar in hoog tempo af. Tussen 1825 en heden zijn er precies 194 wisselingen van regeringen geweest. |
Gemaakt: 21-12-05 |