|
Midden-Francië (843 - 855)
Het koninkrijk Lotharingen omvatte het noordelijke deel van Midden-Francië, tussen Frankrijk (West-Frankenrijk) en Duitsland (Oost-Frankenrijk). Het omvatte grosso modo het huidige Nederland, België (zonder het graafschap Vlaanderen), een deel van Noord-Frankrijk (tot Valenciennes en Kamerijk) en delen van Duitsland (tot aan de Rijn, inbegrepen Aken, Keulen en Oost-Friesland. Van 855 tot 900 was Lotharingen een onafhankelijk koninkrijk, maar kon dit statuut niet behouden. De belangrijkste stad in Lotharingen was Metz.
Vanaf 855 werd Lotharingen geregeerd door:
Lotharius (Lothar) ll (855 - 869)
Lotharius ll was de tweede zoon van keizer Lotharius l van Midden-Francië. Hij had dus geen recht op de keizerskroon van zijn vader (die ging naar zijn oudste zoon Lodewijk lll) maar wel op een deel van diens Middenrijk. In 855 werd Lotharius ll in Aken in aanwezigheid van zijn oom Lodewijk ll de Duitser (de broer van Lothar l) die sinds 843 over Oost-Francië regeerde, tot koning geproclameerd. Lotharius' regering stond in het teken van zijn kinderloze huwelijk met Theutberga van Arles. In 857 probeerde Lothar ll van haar te scheiden om te kunnen trouwen met zijn maîtresse Waldrada van Auxerre, bij die hij in 855 een zoon, Hugo, had verwekt. Waldrada schonk hem ook nog drie dochters: Gisela (die in 882, zes jaar na zijn dood zou worden uitgehuwelijkt aan de tot Hertog van Friesland verheven Gotfrid de Deen), Bertha en Ermengard. Overigens is de afkomst van Waldrada een groot raadsel. Er is wel eens gesuggereerd dat zij een dochter was van Radboud lV, hertog van Friesland. Zij werd geboren omstreeks 835 en overleed op ca. 34-jarige leeftijd in 869 in Remiremont.
Aartsbisschop Hincmar van Reims was tegen de ontbinding van het huwelijk tussen Lotharius en Theutberga en hij vond een sterke medestander in paus Nicolaus l. Op verschillende synodes werd de scheiding goedgekeurd en vervolgens weer afgekeurd. In 862 trouwde Lothar ll tenslotte toch met Waldrada, en werd zij tot koningin gekroond. Maar het huwelijk zou niet geldig blijken. Uit deze huwelijksperikelen, die zijn regering zwaar belastten. bleek dat de Kerk steeds grotere invloed op het huwelijksrecht kreeg. Alleen door de Kerk goedgekeurde huwelijken waren legaal.
Lotharius ll trachtte de samenwerking tussen de Karolingische deelrijken te redden door herhaald overleg met zijn beide ooms, Lodewijk ll de Duitser en Karel ll de Kale. In 860 bevestigde hij te Koblenz nogmaals het Verdrag van Verdun. In 863 overleed zijn jongste broer Karel van Bourgondië en Provence. Diens zuidelijke deel van het Middenrijk werd verdeeld tussen Lothar en zijn andere broer keizer Lodewijk lll, die ook Italië bezat. Het rijk van Lothar ll werd nu uitgebreid tot en met Lyon.
In 865 werd Lothar ll door paus Nicolaus verplicht Theutberga weer als zijn echtgenote terug te nemen en Waldrada naar Rome te laten gaan. Dit betekende dat hij zijn zoon Hugo niet als wettig opvolger kon erkennen, wat zijn beide ooms niet slecht uitkwam, want dat zou betekenen dat de gebieden bij zijn dood aan hen zouden toevallen. In 867 stond Lothar ll de Elzas af aan zijn oom Lodewijk ll de Duitser, om zijn gunst met betrekking tot de erfopvolging van zijn zoon Hugo te verwerven. Hugo mocht zich nu hertog van Elzas noemen, maar was dan wel ondergeschikt aan Lodewijk ll de Duitser.
Lodewijk bleef zich verzetten tegen de regeling die hem was opgelegd door paus Nicolaus. Bij diens opvolger, Paus Hadrianus ll, hoopte hij op een gewilliger oor. In een poging de nieuwe paus gunstig te stemmen, reisde Lothar ll naar Rome. Het resultaat van dit bezoek was dat hij inderdaad toestemming kreeg om te scheiden. Zo ver kwam het echter niet, want op de terugreis stierf Lothar ll onverwachts, slechts 34 jaar oud, te Piacenza (8 augustus 869) Hij werd begraven in het klooster St. Antonino aldaar.
Na het overlijden van Lothar ll in 869 was het koninkrijk Lotharingen bij gebrek aan een wettige opvolger, aan verwarring ten prooi. Karel ll de Kale van West-Francië viel Lotharingen binnen om zijn erfdeel op te eisen.
|