3523 | Venus |
![]() |
Venus, de godin van de liefde, was oorspronkelijk een Ouditalische vegetatiegodin. Zij was de beschermster van tuinen en wijngaarden en werd later vereenzelvigd met de Griekse Aphrodite. Haar Etruskische equivalent is Turan. |
![]() |
Boven: De geboorte van Venus, een schilderij van Botticelli, geschilderd rond 1485. Het hangt in het Uffizi museum in Florence. Links zijn Zephyros, de god van de wind, en Flora, de godin van de bloemen, afgebeeld. De vrouw rechts is één van de vier Horae godinnen van de seizoenen). Venus werd ook geassocieerd met een andere Romeinse godin, namelijk Cloacina, de godin van de cloaca maxima, de hoofdriolering die liep vanaf het Forum Romanum en in de de Tiber uitmondde. In die associatie werd zij Venus Cloacina genoemd en een tempel voor haar bevond zich op het Forum. De cultus van Venus werd vooral bevorderd door de politieke leiders: Gaius Iulius Caesar en Augustus lieten hun geslacht, de gens Julia, teruggaan op de mythische Aeneas, de zoon van Venus en Anchises. In deze vorm werd zij geëerd als Venus Genetrix aan wie Gaius Iulius Caesar een tempel wijdde. Andere titels van Venus komen eveneens voor zoals Venus Felix (gelukkige Venus), Venus Victrix (victorieuze Venus), en in de 3de eeuw Venus Caelestis (hemelse Venus) enz. Venus behoorde, samen met Roma, tot de belangrijkste "beschermheiligen" van de stad Rome en de grootste tempel, de Tempel van Venus en Roma), werd aan deze twee godinnen gewijd. Zij werd in de Romeinse cultuur vaak afgebeeld als een vrouw met rond voorwerp in haar hand bv. een appel of een spiegel, maar soms met Cupido of Victoria op haar hand, soms met een roer of een dolfijn. De verering van Venus gaat door tot minstens het begin van de 4e eeuw. Venus (godheid) - Wikipedia Gemaakt: 05-05-07 |