2704 |
Longobardische Rijk (600 - 700) |
![]() |
![]() |
![]() Vanaf omstreeks 600 ging het Lombardische volk geleidelijk over tot het Christendom. Tijdens het bewind van |
Hij trouwde met de weduwe van Ariovald, Gundeperga. Evenals zijn voorgangers perkte hij de macht van de Longobardische hertogen in en richtte hij zijn pijlen vervolgens op het Byzantijnse Rijk. Hij zette de verovering van Italië voort. Hij veroverde Liguria en verwoestte Ravenna. Tegelijkertijd werden de laatste bezittingen van het Byzantijnse Rijk in Zuid Italië )waaronder ook Sicilië) aangevallen. De veroverde gebieden werden niet verdeeld onder zijn hertogen maar vielen rechtstreeks onder de kroon. De energieke Rothari werd Katholiek en toen de Longobarden zich begonnen te bekeren tot het Rooms-Katholicisme verdween het beletsel voor Romeinen en Longobarden om met elkaar om te gaan en konden zij ook met elkaar trouwen. Geleidelijk namen de Longobarden veel van de taal en cultuur van de Romeinen over en versmolten de twee bevolkingsgroepen. De Longobarden zijn echter nog lang als volk te onderscheiden geweest en hebben duidelijke sporen achtergelaten. Kort voor zijn dood in 652 sloot Rothari een wapenstilstand met Byzantijnse Rijk |
Rodoald, de zoon van Een machtshoogtepunt werd bereikt onder koning Van de strijd tussen de twee zonen van koning Aripert l (653-661) maakte hij gebruik om zich van de troon meester te maken. Met succes streed hij tegen de Franken, Byzantijnen, Avaren en Slaven. Na zijn dood ontstond er een strijd om de troonopvolging.
|
|
In de 7e eeuw was Spoleto (Umbrië) de hoofdstad van de Longobarden. Uit die periode stamt de kerk San Salvatore, een zeldzaam voorbeeld van de Longobardische architectuur. De kerk is echter van oudere datum: de bouw werd aangevat in de 4de eeuw, onder meer met gebruik van resten van Romeinse bouwwerken. (Foto: Travelling around Europe) | ![]() |
laatst bijgewerkt: 16-10-10 |