9803 |
De eerste Engelse kolonisten in Noord-Amerika (1620 - 1700) |
![]() |
![]() |
Vanaf 1620 werden in een hoog tempo langs de kustlijn van Florida tot aan Newfoundland nieuwe nederzettingen gebouwd, met name in het noord-oosten, waaronder de Plymouth Colony en de Massachusetts Bay Colony. De kolonisten waren op dat moment nog vooral boeren en Poolse huurlingen. Engeland transporteerde ook veel van haar misdadigers naar de koloniën. Links: Een groepje Pilgrim Fathers verlaat Delft (schilderij van Charles West Cope (1811 - 1890) |
William was arts. Met zijn gezin had hij Engeland verlaten omdat hij als puritein door koning |
De rechter had hem voor de keuze geteld: twee jaar de gevangenis in of zeven jaar werken in Amerika. John had gekozen voor Amerika, maar soms vroeg hij zich af of de gevangenis toch niet aangenamer was geweest. Twaalf uur per dag moest hij zwoegen. Zijn enige beloning was wat voedsel en een hard bed. Meisjes uit weeshuizen werden hier naar toegestuurd om een echtgenoot te vinden. Je kon zo'n meisje voor een paar balen tabak tot vrouw krijgen. Op de kaart van de Noord-Amerika zie je enkele namen van nederzettingen van Europese kolonisten. Aan die namen kun je zien uit welk land ze kwamen: St. Louis, Louisville, Baton Rouge, New Orleans en Montreal werden gesticht door Franse kolonisten. Berlin, Germantown, Hanover en Bismarck door Duitse kolonisten. Sacramento, San Francisco, Los Angeles, San Diego en El Paso door Spaanse kolonisten. Cheyenne en Sioux City zijn genoemd naar een Indianenvolk. | ![]() |
![]() |
![]() |
De Plymouth Colony werd gesticht door de Pilgrim Fathers, die met het schip de Mayflower op 6 september 1620 in Plymouth aan land gingen in het huidige Plymouth in Massachusetts. Eerder landden zij in het huidige Provincetown op het puntje van het schiereiland Cape Cod, maar besloten daar niet te blijven en door te varen. De Pilgrim Fathers stichtten een kolonie op religieuze basis en hingen een sobere levensstijl aan. Veel inwoners van de VS zijn er erg trots op als ze een voorouder kunnen aanwijzen die nog met de Mayflower naar Amerika gekomen is. Bijna de helft van de 102 kolonisten overleefde de eerste winter in Plymouth niet. Onder de slachtoffers was hun eerste gouverneur, John Carver. De Massachusetts Bay Colony lag op de plek van de huidige stad Boston in de staat Massachusetts. De eerste kolonisten arriveerden daar in 1629, nadat eerdere kolonisatiepogingen in Maine en Noord-Carolina waren mislukt door voedseltekorten. |
![]() |
Deze kolonisten waren voor het merendeel Puriteins, en hadden aan boord van het schip de Mayflower het zogenaamde Mayflower Charter opgesteld, die zou gaan functioneren als een grondwet De Puriteinen hadden Engeland verlaten, omdat in het voorjaar van 1629 ![]() |
De oorspronkelijke hoofdstad van de kolonie was Charlestown, maar door gebrek aan watertoevoer verhuisde men al gauw naar Boston. Binnen de gemeenschap verordende men dat de Massachusetts kolonie was gesticht met de hulp van God, waardoor kerkbezoek en het straffen van zondaars een belangrijke rol innam in het openbare leven. Tijdens de strenge winter van 1630 - 1631 stierf de helft van de kolonisten, maar de druk die in Groot-Brittannië nog steeds werd uitgeoefend op de puriteinen leidde tot een toename van het aantal migranten tot 2.000 in december 1631. Het aantal inwoners bleef toenemen, en in 1691 sloot de kolonie zich met onder andere de provincies Nova Scotia en Maine aan bij de Province of Massachusetts Bay, de voorloper van de deelstaat. In 1691 werden de zelfstandige koloniën in Massachusetts samengevoegd tot de Province of Massachusetts Bay. Daarmee eindigde de geschiedenis van de Plymouth Colony. | ![]() |
|
Thanksgiving
De Pilgrimfathers hadden grote moeite om de eerste winter te overleven want het weer in New England is nu niet direct vriendelijk voor naïeve nieuwkomers. maar ze bouwden blokhutten en jaagden om aan eten te komen. In de lente leerden ze van de Indianen hoe ze maïs konden planten en hoe ze de grond konden bemesten met vis. Ze leerden ook andere Indiaanse voedingsmiddelen te planten. Toen de oogst binnen was, na de zomer, organiseerden de Pilgrims een feest van dank waar ook de Indianen waren uitgenodigd. Ze aten de maïs, bonen, squash en de pompoenen die ze hadden geleerd om te verbouwen, en op tafel stonden ook kalkoenen en ander lokaal wild. Ze dankten God voor hun nieuwe land, hun nieuwe leven en de rijkdom die hij hen had gegeven. En waarschijnlijk ook voor het simpele feit dat ze nog in leven waren. |
![]() |
Er zitten heel wat mythische aspecten aan dit verhaal. Amerikaanse kinderen leren op school dat veel Pilgrims die eerste winter stierven de honger en de koude. Dat ze binnen een jaar het leven in de nieuwe wereld onder de knie hadden, moet een verzinsel zijn. Zo snel gaat dat niet. En ook de Indianen hadden twee kanten: ze hielpen dan wel bij het planten van maïs en ander lokaal voedsel, maar zaten op andere momenten de Pilgrims, die uiteindelijk zomaar ongenood binnenvielen, ongenadig dwars. |
![]() |
![]() |
Na die eerste barre tijd waren er maar vijftig Pilgrims over. Volgens de bronnen zouden er negentig Indianen bij het feestmaal zijn geweest en zouden zij het meeste voedsel hebben meegebracht, maar Amerikanen horen liever dat de Indianen door de Pilgrims waren uitgenodigd dan omgekeerd. En dat ze God dankten voor hun overleving en niet hun buurman, past ook in de godvruchtige Amerikaanse traditie. |
In 1664 werd het Britse grondgebied flink uitgebreid met de bezetting van Nieuw Nederland (waaronder Nieuw Amsterdam); de Nederlanders hadden in 1655 de Zweedse kolonie in het huidige Pennsylvania veroverd, en dit gebied werd ook onderdeel van de Engelse kolonisatie. Verdere uitbreiding kwam in 1763 ten nadele van Frankrijk en Spanje, toen Groot-Brittannië Nieuw Frankrijk en Florida bezette. | ![]() |
Laatst bijgewerkt: 15-05-10 |