2843 |
Rome (33 - 31 v. Chr.) |
![]() |
De beslissing viel in Rome, waar twee aanhangers van Antonius, Gnaeus Domitius Ahenobardus en Gaius Sosius, het consulaat voor 32 aanvaard hadden: door een staatsgreep verraste Octavianus de senaat en publiceerde Antonius' testament met alle daarin vermelde schenkingen aan ![]() |
![]() |
In 31 v. Chr. mondde dit uit in een openlijk oorlog tussen de twee rivalen. Wat niemand had verwacht gebeurde: Octavianus won de strijd, met hulp van zijn oudere vriend en helper Marcus Agrippa, die vooral het militaire werk opknapte. Hij versloeg de vloot van Marcus Antonius in de slag bij Actium (2 september 31 v. Chr.), een plaatsje aan de westkust van Hellas. ![]() |
Egypte werd vervolgens door Octavianus geannexeerd en werd een persoonlijk domein van Octavianus; voor het overige liet hij de regelingen die Antonius in het Oosten getroffen had, grotendeels voortbestaan. |
![]() |
![]() |
Octavianus die in Alexandrië arriveerde, liet het zoontje van Cleopatra en Gaius Julius Caesar, Caesarion (kleine caesar) vermoorden en nam de kinderen van Cleopatra en Marcus Antonius mee naar Rome. Nadat ze in gouden kettingen geslagen hadden meegelopen in Octavianus' triomftocht, werden ze ondergebracht bij zijn zuster Octavia. Octavianus lijfde Egypte vervolgens in als privaat bezit en maakte zich meester van de goedgevulde schatkist. Met de val van Egypte viel ook het laatste Hellenistische rijk. Daarmee kwam er een eind aan de burgeroorlogen en werd Octavianus in 31 v. Chr. op 32-jarige leeftijd de onbetwiste heerser over het Romeinse Rijk. Alle rivalen waren uitgeschakeld en niemand durfde zijn positie meer te bedreigen. |
laatst bijgewerkt: 30-09-08 |