Sigebert l van Metz (561-575)
Sigebert regeerde over het koninkrijk Metz dat later Austrasië zou worden genoemd. Zijn rijk omvatte Champagne, Maas- en Moezelland (het gebied tussen de Schelde en de Rijn), met als hoofdstad Reims.
In 562 viel zijn broer Chilperic van Soissons, die zich bij de verdeling van het rijk sterk benadeeld voelde het gebied van Sigebert binnen, terwijl deze in het oosten strijd voerde tegen de Avaren, evenals de Hunnen, een Aziatisch volk van Turks-Mongoolse oorsprong, dat omstreeks het midden van de 6e eeuw op de Balkan was neergestreken en zich hadden verenigd met de daar wonende volkeren. Sigebert brak zijn campagne af en rukte op naar Soissons, verbande Chilperic's zoon Theudebert en dwong Chilperic tot het sluiten van een vredesverdrag. Vervolgens wist hij de aanval van de Avaren af te weren. Bij een tweede aanval in 565-566 bereikte hij een duurzame regeling en der oostgrens zeker stellen.
Sigebert huwde in 566 met Brunichild (Brunhilde), een Visigotische prinses: zij was de jongste dochter van Athanagild, koning van de Visigoten.
Sigebert en Brunhilde waren in voortdurende strijd met zijn broer Chilperik l van Soissons (561-584).
|