2832

Afrodite

Cycladen; Cyprus
Aphrodite is de Godin van de liefde en hartstocht, vruchtbaarheud en lichamelijke schoonheid. Vermoed wordt dat haar naam is ontleend aan de oosterse godin Ishtar, die in het Kanaänitisch Attort of Astort (Astarte) werd genoemd.

Ishtar is één van de godinnen uit het Nieuw-Babylonische rijk. Ze is de Akkadische tegenhanger van de Soemerische godin Inanna en de in de Bijbel genoemde Ashtoreth. Zij is ook bekend als Anunit, Astarte, Kubala en  Atarsamain.

Afrodite werd voorgesteld als een bijzonder mooie jonge vrouw. De roos is haar bloem en haar boom de mirtenboom of maagdenpalm. Haar vogel(s) de zwaan, de mus en soms de duif. 

Links: Ishtar


Aphrodite werd geboren toen Cronus zijn vaders edele delen afhakte en in de zee gooide. Uit het schuim van de zee dat daardoor ontstond werd Aphrodite helemaal naakt geboren. Maar in een ander mythe werd ook verteld dat zij het kind van Zeus en Dione was. Haar naam betekent letterlijk: "uit het schuim geboren". Ze werd door de Westenwind naar Cyprus gedragen en werd aangekleed door de Seizoenen. Cyprus was haar dan ook heilig.
Ofschoon ze getrouwd was met de lelijke en manke god Hephaistus, was hij niet echt haar keuze maar was deze keuze haar opgelegd door de godin Hera. Ze was eigenlijk heel erg verliefd op Ares, de God van de Oorlog. Met hem kreeg ze 3 kinderen: Phobus, Deimos en Harmonia. Men zei dat ze ook nog de moeder was van Eros en Anteros. 

Een andere grote liefde van Aphrodite was een sterveling genaamd Adonis. Bij de geboorte van Adonis werd Aphrodite zo verliefd op hem en dat vertelde zij aan Persephone. Deze werd zelf ook verliefd op Adonis en zij ontvoerde hem en wilde hem niet teruggeven.

 

Boven: Afrodite en Adonis, schilderij van Jacob Adrieansz Backer (1608 - 1651)

Aphrodite deed haar beklag bij Zeus. Zo besloot Zeus dat Adonis een gedeelte van het jaar in de Onderwereld moest wonen, het andere gedeelte van het jaar bij Aphrodite op Olympos en de rest van het jaar op zichzelf. Adonis jaagde altijd op wilde zwijnen en een keer toen hij aan het jagen was, werd hij gedood door een wild zwijn. Aphrodite werd hierdoor zo verdrietig en ging opnieuw naar Zeus toe om hem te smeken Adonis vrij te laten uit de Onderwereld, daar waar de doden woonden. En opnieuw besloot Zeus dat Adonis de helft van het jaar in de Onderwereld bij Persephone moest wonen en de andere helft bij Aphrodite. Hoe Hephaistus en Ares hierop reageerden wordt vreemd genoeg niet verteld. Maar ja, Zeus was de Oppergod, dus konden ze zich tegen het besluit van Zeus toch niet verzetten.

Aphrodite is ook de moeder van Aeneas, een Trojaan die later een dappere held in de Trojaanse oorlog zou worden en voor wie een grote toekomst was weggelegd door Zeus.
Zeus besloot dat Aeneas grondlegger van het Romeinse rijk zou worden en de stamvader zou worden van een roemrijk geslacht waartoe Julius Caesar en de eerste Romeinse keizers zouden behoren. Zeus of Eros (dit is niet helemaal duidelijk) zorgde ervoor dat Aphrodite verliefd werd op Anchises en samen kregen ze Aeneas. Aphrodite waarschuwde Anchises aan niemand te vertellen dat Aeneas hun zoon was. Maar Anchises kon zijn mond niet houden en werd daardoor gestraft door Zeus met totale blindheid en verlamming. Uit het brandende Troje kon hij ook alleen maar gered worden door zijn zoon Aeneas, die hem op zijn rug Troje uitdroeg. Onderweg naar Italië stierf Anchises. Omdat Anchises maar een sterveling was en daardoor gewoon ouder werd, kon Aphrodite haar liefde voor hem niet langdurig bewaren want stervelingen bezaten nu eenmaal niet de eeuwige jeugd die de goden wel hadden.
Maar al bleef Aphrodite Anchises niet trouw, ze stond haar zoon Aeneas zijn leven lang bij in de vele gevaren die hij moest doorstaan. Het meeste schaamteloze moment voor Aphrodite was dat haar wettige echtgenoot Hephaistus, die heus wel wist dat ze met Ares vreemdging, haar en Ares in een gouden net ving en hun aan de Olympianen liet zien. De meeste van hen schaamden zich voor Aphrodite en Ares of wilde niets met hen te maken hebben. Maar Hermes bevrijdde Ares en Aphrodite uit het gouden net en als dank ging Aphrodite met hem naar bed. Hieruit werd een kind geboren: Hermaphroditus. Hermaphroditus had zowel het vrouwelijke als het mannelijke geslacht.

De Griekse godin Afrodite was de hoedster van de vruchtbaarheid, hartstocht en lichamelijke schoonheid. Vermoed wordt dat haar naam is ontleend aan de oosterse godin Ishtar, die in het Kanaänitisch Attort of Astort (Astarte) werd genoemd. Volgens de Griekse mythologie werd Afrodite bij Pafos uit zee (uit het schuim der golven) geboren. Het verhaal van haar geboorte gaar terug tot de Griekse schrijver Hesiodus, die in zijn Theogonie een overzicht geeft van de hele Griekse-godenwinkel. 

Een van de oergoden, Ouranos, werd gehaat door zijn zoon Kronos, die met zijn moeder Gaia samenspande. Kronos hakte op een nacht zijn vaders geslachtsdelen af en gooide ze in zee. Toen ze op de golven neer kwamen, spatte er wit schuim op. Daaruit verrees de beeldschone Afrodite.  

Afrodite speelde een belangrijke rol in de godenwereld. Zij was degene die de Trojaanse prins Paris in het bezit stelde van de mooie Helena, toen hij haar de schoonheidsappel toekende boven haar rivalen Hera en Athene. Deze keus vormde de aanleiding tot de Trojaanse oorlog. Zij was ook de moeder van de Trojaanse held Aeneas (de vader van de Trojaan Anchises), die na vele omzwervingen in Italië terechtkwam en de plek cultiveerde waar Rome werd gesticht. Toen de Grieken (Achaeërs) in de 12e - 11e eeuw v. Chr. hun macht tot Cyprus uitbreidden, kwamen zij in aanraking met de verering van deze godin. Zij namen de cultus over en brachten haar naar het vasteland. 

 

Afrodite speelde een belangrijke rol in de godenwereld. Zij was degene die de Trojaanse prins Paris in het bezit stelde van de mooie Helena, toen hij haar de schoonheidsappel toekende boven haar rivalen Hera en Athene. Deze keus vormde de aanleiding tot de Trojaanse oorlog. Zij was ook de moeder van de Trojaanse held Aeneas (de vader van de Trojaan Anchises), die na vele omzwervingen in Italië terechtkwam en de plek cultiveerde waar Rome werd gesticht. Toen de Grieken (Aecheërs) in de 12e - 11e eeuw v. Chr. hun macht tot Cyprus uitbreidden, kwamen zij in aanraking met de verering van deze godin. Zij namen de cultus over en brachten haar naar het vasteland. 

Laatst bijgewerkt: 18-09-02

colofon