2654

Frankische rijk (567 - 587)

Frankische rijk (561 - 567)

Na de vroegtijdige dood van in 567 van Charibert l van Parijs werd zijn rijk verdeeld over zijn drie broers Chilperic van Soissons, Sigebert (Sigibert) l van Metz (Austrasië) en Guntram (Gontran) van Bourgondië. Er waren nu dus drie Frankische koninkrijken: 

Austrasië, met de hoofdstad Metz, geregeerd door Sigebert l (561-575). In 566 huwde hij met Brunichild (Brunhilde, Brunehaut). Sigebert en Brunhilde waren in voortdurende strijd met Chilperik en zijn minnares Fredegonde.

Neustrië, met de hoofdstad Parijs, geregeerd door Chilperic l (561-584)
Dit koninkrijk omvatte de Schelde en de Loire en na de dood van Charibert l ( 567) ook enkele verspreide gebieden tussen de Seine en de Pyreneeën (Aquitaine).

Bourgondië met de hoofdstad Orléans, geregeerd door Guntram (561-592), omvatte het Loire- en Rhônegebied en Zuid-Gallië.

Chilperic van Neustrië beveiligde zijn rijk naar het zuiden toe door zijn echtgenote Audovers naar een klooster te sturen en een huwelijk te sluiten met Galswinthe (Galswintha), de oudste dochter van de Visigotische koning Athanagild en schoonzuster (haar zuster Brunichild (Brunhilde), was de echtgenote van zijn broer Sigebert l van Austrasië). 

Nadat Chilperic zijn echtgenote Galswinthe in 573 in opdracht van zijn minnares Fredegonde eigenhandig had gewurgd met een sjaal huwde hij met deze minnares. 

Dankzij haar sluwheid, meedogenloosheid, schoonheid en intelligentie zou deze voormalige dienstmeid van koningin Audovers het nog ver weten te schoppen. De nieuwe koningin van Neustrië werd de aartsvijand van koningin Brunichild (Brunhilde) van Austrasië. De strijd tussen de twee koninginnen zou zo'n 40 jaar duren.

De beide koninginnen waren de meedogenloze koninginnevrouwen uit de 6e eeuw, die elkaar haatte als geen ander. Brunhilde haatte Fredegonde omdat Fredegonde haar zuster de ex-echtgenote van Chilperik l Galswintha had laten vermoorden om zodoende alleenheerseres te worden over het rijk Neustrië. 

Uiteindelijk vermoordde Fredegonde haar echtgenoot Chilperik in 584. Als voormalige slavin was ze nu alleenheerseres over Neustrië. Vanaf de dood van haar echtgenoot Chilperik verbleef Fredegonde in de kathedraal van Parijs. Om te verhinderen dat haar neef Childebert II de erfenis van haar man opeiste, vroeg Fredegonde haar zwager koning Guntram voor haar en haar pasgeboren zoon Chlotarius II op te komen. Om de kans op opvolging voor haar eigen zoon Chlotatius te verbeteren liet Fredegonde systematisch alle zonen van de koning bij andere vrouwen om het leven brengen of zette hen tot zelfmoord aan.

De staatjes Orléans en Soissons werden bij haar rijk van Neustrië ingelijfd. Enkele maanden na de dood van Chilperik bracht Fredegonde haar zoon ter wereld: Chlotarius ll. Fredegonde zorgde ervoor dat haar pasgeboren zoon tot opvolger van Chilperik I werd benoemd. Zolang hij minderjarig was, regeerde zij uit zijn naam. Fredegonde sloeg de invallen van de Austrasische koning Childebert II af en liet diverse aanslagen plegen op het leven van Childebert II, echter zonder resultaat. Ze zou hem uiteindelijk verslaan in 593 bij Soissons.

Als bestuurders over deze verschillende rijken, werden door de koning hofmeiers aangesteld. Deze werden in de loop der tijd in het land steeds meer de baas. Belangrijke veroveringen doen zich niet meer voor, men is te druk met elkaar. De familieruzies gaan onverminderd voort. Over en weer wordt er gemoord en vergiftigd.

Rechts: Chilperic en Fredegonde

Vanuit het oosten dreigde er een groot gevaar: de Avaren onder hun koning khagan (khan) Bajan vernietigden in 567 het rijk van de Gepiden, waarna zij Pannonië en de Doanau-vallei (het huidige Hongarije, Kroatië en Servië) veroverden en zo een machtig rijk stichtten. 

Een tweede bedreiging vormden de Longobarden, die in 567 werden door de Avaren uit de Donauvallei waren verdreven en in 568 onder hun koning Alboïn Italië binnenvielen. 

Na de moord op Galswintha (573) verklaarde Sigebert van Austrasië zijn broer Chilperic van Neustrië de oorlog.  Sigebert drong met zijn leger diep Neustrië binnen (575), maar werd nog in hetzelfde jaar bij Vitry (Artois) vermoord. 

rechts: moord op Sigebert l

Sigebert werd opgevolgd door zijn nog maar vijfjarige zoon Childebert ll (575-595), die dankzij een ontvoering hetzelfde lot als zijn vader bespaard bleef. Omdat hij nog minderjarig was, werd de macht feitelijk door zijn moeder Brunichild (Brunhilde) uitgeoefend. Childebert ll werd geadopteerd door zijn kinderloze oom Guntram (Gontran) van Bourgondië.

links: Guntram van Bourgondië en Childebert ll van Neustrië

Na de dood van Sigebert (575) zette Chilperik van Neustrië zijn strijd tegen Austrasië voort. In 584 werd Chilperic echter vermoord. Door messteken werd hij om het leven gebracht. Algemeen wordt aangenomen dat zijn echtgenote Fredegonde, de hand heeft gehad in deze moord.

Na zijn dood brak er opnieuw een strijd uit om troon. Chilperic had in 581 Childebert ll van Austrasië aangewezen als zijn troonopvolger, maar hij had nóg een minderjarige zoon: Chlotar die in 584 de troon erfde.Tot 592 moest hij Childebert ll en Guntram (Gontran) nog naast zich dulden. In 585 nam Guntram van Bourgondië enkele steden in, waaronder Poitiers en Tours in. De troonstrijd eindigde in 587 met het verdrag van Andelot (28 november 587).

Frankische Rijk (587 - 600)

laatst bijgewerkt: 13-09-07

colofon